تـا هست جهان شور محرم باقیست
این جلوه ی جان در همہ عالم باقیست

از نالہ ی نینوای یاران حسـیـن
همواره بہ لب زمزمہ ی غم باقیست

#السلام_علیڪ_یا_ابا_عبدالله_ع

?⃟?
#السلام_ایها_غریب
#سلام_امام_زمان
#مهدی_جانم ?
“تو کی می آیی”
“مهدی ای چشمه ولایت"..
“دنیا تو را میخواهد"?
ای “تشنه وصالت"..?

تو کی می آیی “مهدی”
“دنیا پر از سیاهی است"..
گر وصل تو اندک شد?
“بنگر به عاشقانت"?
.
?|↫ #اللهم عجل لولیک الفرج♡

طبق فرمایش امام خامنہ اے ؛

« نگہ داشتن یاد #شهدا ، کم تر از #شهادت نیست … »

#شهیدانه

#شهدا_را_یاد_کنیم

#آی مردم #شهیدان رفتند
ماهم می رویم

#شما را به جان امام نگذارید یاد امام
#یاد جبهه و #یاد_شهدا
از خاطره ها محو شود
یاد کردن #شهدا , #ادای دین به خون سرخی ست که #عاشقانه در راه حفظ #دین و #ناموس و #شرف و استقلال و آزادی ما بر این خاک #شهید پرور ریخته شده است .
#شهدا را به کلامی ، به نوائی ، به خاطره ای به تصویری ، به شعر و زمزمه ای یاد کنیم .

#یاد_شهدا

#شبتون_شهدایی

#مدافعان_وطن

پلیسی که عکس
#حجله_شهادت
گرفته بود

#شهید_والامقام
#یاسر_سلیمی

خیلی با هم رفیق بودیم و هر وقت فرصتی دست می داد با هم کشتی می گرفتیم .
البته او احترامم را داشت و کمرم را به خاک نمی زد ، چون من عمویش بودم ، با این وجود خدمت توی هنگ مرزی ارومیه او را عوض کرده بود .
آخرین مرخصی یک عکس آورد و داد به #مادربزرگش و گفت :
من #شهید می شم ، این عکس رو هم گرفتم برای روی #قبرم .
#مادرم که خیلی عصبانی شده بود دعوایش کرد .
قبلا هم این حرف را از او شنیده بودم .
گفته بود : آرزومه #شهید بشم یا به دلم اومده #شهید می شم و همین طور هم شد .
#یاسر متولد ماه رمضان 1374 بود و چند روز بعد از حرفی که به #مادربزرگش زده بود ، در #ماه_مبارک_رمضان 1394 #شهید شد .
ما هم همان #عکس را برای روی مزار #شهید انتخاب کردیم !
#شهید مدافع وطن #یاسر_سلیمی از کارکنان مرزبانی #ناجا ، چهارم تیرماه 1394 در پیرانشهرِ آذربایجان غربی در منطقه مرزی نالوس به #شهادت رسید .

شادی روح #امام_راحل و #شهدا
#صلوات

#اللهم_صل_علی_محمد_و_آل_محمد
#و_عجل_فرجهم

?شرح #حکمت46

? ارزش پشیمانی و زشتی غرورزدگی

? همچنین مولا علی (علیه السلام) درباره ارزش و آثار شرم و حیا در مقابل خدا در حکمت ۲۲۳ می فرمایند: « مَنْ كَسَاهُ الْحَيَاءُ ثَوْبَهُ لَمْ يَرَ النَّاسُ عَيْبَهُ»

” کسی که حیا لباس خودش را بر تن او پوشانده باشد، مردم عیب او را نمی بینند.”

?در حکمت ۱۱۳ حیا را درجه اعلای ایمان می دانند و می فرمایند: « لَا إِيمَانَ كَالْحَيَاءِ وَ الصَّبْرِ » ؛ ایمانی مانند حیا و صبر نیست.

? و نهایتاً در خطبه ۲۲۲ به عنوان الگوی انسان هایی که همواره از خدا احساس شرم و حیا و خجالت و از اعمال شان احساس ندامت دارند، اولیاء خدا و اهل الذّکر را معرفی می کنند و می فرمایند:

« أهلُ الذِّکْر حَمَّلُوا ثِقَلَ أَوْزَاِرِهمْ ظُهُورَهُمْ فَضَعُفُوا عَنِ الِاسْتِقْلَالِ بِهَا، فَنَشَجُوا نَشِيجاً وَ تَجَاوَبُوا نَحِيباً، يَعِجُّونَ إِلَى رَبِّهِمْ مِنْ مَقَامِ نَدَمٍ وَ اعْتِرَافٍ »

” اهل ذکر سنگینی بار گناهان خودشان را روی دوششان حس می کنند، خوب درک می کنند که نمیتوانند به تنهایی این بار را بکشند و با هم شروع می کنند به ناله کردن و گفتگو کردن، ناله دارند در درگاه خداوندشان از جایگاه انسانی که دچار پشیمانی و اعتراف به ناتوانی است. “

?حجت الاسلام مهدوی ارفع